การจะงดบำเหน็จทุกครั้ง จะต้องมีการแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริง เพื่อระบุความผิดของผู้ถูกงดบำเหน็จและแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรให้ชัดเจน

เกณฑ์การงดบำเหน็จ

ไม่เอาใจใส่ต่อหน้าที่การงานจนก่อให้เกิดความเสียหายต่อทางราชการ
บกพร่องความประพฤติ เช่น
 
- มีหนี้สินส่วนตัว ก่อให้เกิดความยุ่งยากต่อผู้บังคับบัญชา
 
- ไม่ตรงต่อเวลาเนืองๆ หรือขาดราชการบ่อยๆ
 
- ละเลย ไม่รักษาวินัยทหารในการทำความเคารพ
 
- เสพสุราจนเสียมารยาท ทำให้เกิดความเสื่อมเสีย
 
- ไม่เอาใจใส่ขาดความรับผิดชอบ ทำให้ทรัพย์สินทางราชการเสียหาย
 
- ถูกลงทัณฑ์ขังเกินกว่า ๑๕ วัน หรือถูกกักเกินกว่า ๓๐ วัน
 
- ถูกลงทัณฑ์จำขังหรือถูกส่งกลับจากหน่วยในสนาม เนื่องจากมีความผิด
 
- ขาดเวรยาม
 
- ลากิจในรอบปีเกิน ๓๐ วัน
 
- ลาป่วยในรอบปีเกิน ๙๐ วัน
 
- ลากิจและลาป่วยในรอบปีเกิน ๑๒๐ วัน (นับตั้งแต่ ๑ ต.ค.-๓๑ ม.ค.)
 
- ลาอุปสมบทเกิน ๑๒๐ วัน
 
- ปฏิบัติงานสายตั้งแต่ ๕ ครั้งขึ้นไป โดยไม่มีเหตุผลอันควร
 
- ขาดราชการตั้งแต่ ๒ ครั้งขึ้นไป
 
- สอบไม่ผ่านการฝึกงานในหน้าที่